दोभान

म मैदान मा लडें तिमी ओझेल भयेउ

म रक्शीले लडें तिमी नसासिस्यौ

उमेरको उनमातले या पारलौकिक भोगले

म साधु भएं तिमी बिलिप्त भएउ

अब दोश्रो अध्याय सुरु भयो

तिमी सुख खोज्छौ खस्रा पानामा

म निर्जीव भएं

दोकान खोलेउरे तिमीले सरिरको

तिमी बस्तु भएछौ

आब साधुलाई बस्तु को के उपयोग,

म निर्हिया भएं तिमी उपभोग भयेउ
म वर्तमान रहे तिमी जर्जरौदो भूत भयेउ

छ्यानिक उत्शाह या पिराले

म तेज्वान ज्योति भै निभे

तिमी छ्यानिक प्रकाशमान बलत्कृत भै ब्हुजेउ

म प्रेम्सैयाँमा एकचोटी मरे

तिमी पल पल सररिक विलासमा झरेउ

म मृत्युसैयाँ पश्चात दोभानमा मिले

जहाँ तिमीले तिम्रो पिडा बिसायेउ !!